Waarom pijpen... door Anoniempje

Het was een gure herfstdag... ik was klaar met werken en ging snel naar huis om wat te eten en me om te kleden, omdat ik daarna weer door moest naar avondschool. Op de middelbare school had ik iets meer mijn best moeten doen! Ik vond spijbelen, drank en sex belangrijker. Maar goed, beter laat dan nooit... Ik wilde nu toch mijn Havo afmaken.
 
Nadat ik thuis even snel wat heb gegeten, ben ik op de fiets richting school gegaan. Het regende en was koud... Ik was kletsnat, tot aan mijn string toe! Ik was dan ook blij dat ik eindelijk bij de school aangekomen was. In de school was het aangenaam warm en ik liep dan ook fluitend richting het lokaal, tweede verdieping, laatste gang door het linker lokaal. Ik had er zin in! ...al wist ik niet waarom.
 
Was ik alleen??? Hmm, blijkbaar! Normaliter zaten er al 2 medestudentes die altijd als eerste waren. Ook de leraar was nog niet in het lokaal aanwezig. Ik ben maar gaan zitten vlakbij de verwarming die lekker heet was!
 
Ik trok mijn jas uit en hing deze over mijn stoel en wachte nog enkele minuten totdat dan eindelijk de leraar arriveerde. "Excuses", zei hij. Hij werd opgehouden door een telefoontje, vertelde hij enkele minuten later.
Hij keek niet blij, eerder verdrietig. ...dat was niets voor hem! Hij was altijd opgewekt en vrolijk. "Klaarblijkelijk zijn we alleen" zei hij en vroeg me om de boeken erbij te pakken en het theorieboek open te slaan op pagina 23. ...daar waren we de vorige les gebleven.
 
Wat hij vroeg deed ik niet en liet mijn boeken in mijn tas. Ik wist niet waarom, maar ik bleef me afvragen wat er aan de hand was en waarom hij zo verdrietig leek. Ik verzamelde al mijn moed en vroeg het hem... het bleef eerst lang stil!
 
Toen hij, na een diepe zucht, vertelde dat het niet proffessioneel was om privézaken te bespreken met leerlingen, werd ik nog nieuwsgieriger. Ik zei hem dat hij het mij wel kon vertellen en dat ik, wat het ook was, het tegen niemand zou vertellen. Ik zag hem twijfelen, langzaam naar de deur lopen, welke hij dicht deed, en liep naar mijn tafel. Hij ging erop zitten en keek me met zijn mooie donkere ogen aan. "Wat is er dan?" vroeg ik hem op een fluisterende toon. "Het is Emma", zei hij. "Ze is bij me weg, omdat ik te veel van haar zou vragen". Ik snapte er niets van. Zijn vriendin bij hem weg omdat hij ...wat te veel zou vragen? En keek hem dan ook verward aan. "Dit moet je echt voor je houden hoor, dit hoor ik niet met een leerling te delen... maar ik wil meer op sexgebied dan zij en dat is begonnen met een kleine irritatie, maar mijn drang naar orale bevrediging is de reden dat de irritaties meer werden en dat ze me net aan de telefoon vertelde dat ze het gezeur zat is en dat ze er geen zin meer in heeft". Hij was dan ook enigzins verslaafd aan sex vertelde hij... voornamelijk neuken en pijpen!
 
...ik wist niet wat ik moest zeggen! Mijn leraar, een man die sexverslaafd was...  en heel graag gepijpt wilde worden! 
 
Ik merkte dat ik ondertussen al aardig opgedroogd en warm was geworden door de verwarming naast me en door het verhaal van de leraar waar ik, raar maar waar, opgewonden van werd.
...ik keek hem aan en zei zonder dat ik er over nadacht; "maar ik wil u met veel plezier een blowjob geven!" "Volgens mijn ex ben ik er namelijk érg goed in", zei ik met een ondeugende glimlach.
 
De leraar bloosde even, maar wist al snel zijn knopen van broek open te maken en zijn lul aan mij te showen.
Ik schrok! Wat deed hij nu... maar zag zijn verdrietige gezicht veranderen in die van een ondeugende jongeman en deed waar ik gek op was: zuigen aan een lul!
 
Ik heb mijn leraar laten genieten totdat hij het uitschreeuwde; "Lekker wijf! Heerlijk!!!"
Hij kwam klaar in mijn mondje en ik slikte het snel door... het was lekker, warm!
 
Ik was vroeg thuis die avond, we hebben dan ook niet meer in de boeken gekeken. Ondanks dat haalde ik de weken erop alleen maar voldoendes! ...en heeft hij af en toe zijn moment van genot kunnen hebben in dat afgelegen lokaal op de tweede verdieping.
 
Waarom...? Omdat ik van Sex hou!!!
 
 
xjes anoniempje